วัดโบริอัม

วัดโบริอัมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 683 รัชกาลกษัตริย์ชินมุน (신문왕) แห่งอาณาจักรชิลลา โดยพระอาจารย์วอนฮโย (원효대사) ผู้มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่พุทธศาสนาในเกาหลี วัดมีชื่อเดิมว่า 보광사 (โบกวังซา) และตั้งอยู่บนยอดเขากึมซาน (금산) ในเขตนัมแฮ (남해군) จังหวัดคยองซังใต้ (경상남도) มองเห็นทะเลด้านใต้ได้โดยรอบ ในยุคโชซอนรัชกาลกษัตริย์ฮยอนจง (현종) วัดได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "โบริอัม" ตามชื่อปัจจุบัน

ตำนานที่ทำให้โบริอัมโด่งดังที่สุดคือเรื่องของอีซองกเย (이성계) ผู้สถาปนาราชวงศ์โชซอน — ตามที่เล่าสืบต่อกันมาว่า ก่อนขึ้นเป็นใหญ่ อีซองกเยในฐานะแม่ทัพได้มาสวดอธิษฐาน 100 วัน ณ วัดแห่งนี้ โดยสัญญาว่าหากสมหวังจะนำผ้าไหมมาถวาย ต่อมาเมื่อสถาปนาโชซอนในปี ค.ศ. 1392 ก็มีการถวายผ้าไหมสีแดงพันต้นสนบนเขากึมซาน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "비단나무" (ต้นสนไหม) ที่เล่าขานมาถึงทุกวันนี้

โบริอัมได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งใน 3 มหาสถานขอพรกวนอิมริมทะเล (3대 해수관음성지) ร่วมกับวัดนักซันซา (낙산사) ในยังยาง และวัดโบมุนซา (보문사) บนเกาะคังฮวา บางแหล่งนับรวมฮยังอิลอัม (향일암) ในยอซูเป็น 4대 성지 ด้วย วัดประดิษฐานพระกวนอิม (해수관음상) หันหน้าออกทะเล และมีสถูปหินที่ตำนานระบุว่าสร้างด้วยหินแดงจากอินเดีย