วัดฮวาเกซา

วัดฮวาเกซาก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1522 รัชกาลที่ 17 แห่งราชวงศ์โชซอน (กษัตริย์จุงจง) โดยพระอาจารย์ชินวล (신월대사) บนพื้นที่เดิมของอาคารธรรมะขนาดเล็กชื่อ "โบดอกัม" (보덕암) บนเนินเขาซัมกักซัน (삼각산) ทางเหนือของกรุงโซล วัดมีชื่อหมายถึง "วัดแห่งดอกไม้และลำธาร" สะท้อนความงามของธรรมชาติโดยรอบ

ในยุคปลายโชซอน วัดได้รับการอุปถัมภ์จากผู้สำเร็จราชการฮึงซอน แดวองกุน (흥선대원군 ค.ศ. 1820–1898) และในปี ค.ศ. 1933 นักวิชาการจากสมาคมภาษาเกาหลี (조선어학회) รวมถึงอี ฮุยซึง และ ชเว ฮยอนแบ ได้มาประชุมที่วัดแห่งนี้เพื่อจัดทำ "หลักเกณฑ์การเขียนภาษาเกาหลี" (한글 맞춤법 통일안) ซึ่งเป็นรากฐานของอักขรวิธีภาษาเกาหลีที่ใช้มาถึงทุกวันนี้ ทำให้วัดฮวาเกซามีความสำคัญทั้งในเชิงพุทธศาสนาและประวัติศาสตร์ภาษาศาสตร์

ในยุคปัจจุบัน วัดฮวาเกซาได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติในฐานะศูนย์กลางการปฏิบัติธรรมเซนสำหรับชาวต่างชาติ โดยมีพระต่างชาติจำวัดอยู่เป็นประจำ บรรยากาศเงียบสงบห่างไกลจากความวุ่นวายของเมืองโซล ทำให้ที่นี่เป็นจุดหมายยอดนิยมของผู้ที่ต้องการนั่งสมาธิและ Templestay